درسکوتی شبانه و در غم تو نازینین دلم خونه و قلبم گرفته و چشمانم دیگر اشکی ندارند که برایت بریزم.

تو رفتی و مرا در این دنیا وانفسا تنها گذاشتی.حال با دل عاشقم چه کنم؟اگر از عشقت پرسید چه گویم؟

بی وفا رفتی و مرا با خود نبردی.تنهایی به سفررفتی.مگر دوستم نداشتی؟دل عاشقم عشقت را میخواهد چه کنم؟

برای آرام گرفتن دل عاشقم به سر مزارت میایم و میگویم ای دل عشقت در اینجا آرمیده است و  تنها به سفر رفته. دلم باور نمیکند که چرا تنهایش گذاشتی و مات و مبهوت است. میپرسد پس آن همه عشق و دوستت دارم چی شد؟

به کجا رفت؟آنها همه با تو به زیر خاک آمدند به دلم میگویم دوستت دارم زیر خاک است؟دلم میخواهد زیر خاک بیاید  اما  افسوس. عاقبت دل من داشتن غم دوری از دل معشوقش است.نمیدانم که آیا دلم این دوری را تحمل میکند؟

انگاری روحی ندارم و توان انجام کاری ندارم. تمام شبانه روز همانند یه شب سیاه بر سرم است و رنگ روشنایی نمیبینم. و مانند پرنده ای  اسیر قفس هستم و راه فراری نیست.

در آن سوی قفس و در پشت دیوار چشمانم باغی را میبینند و تورا در آن. دلم شاد میشود و قصد آمدن پیش تو را دارد. اما میله های قفس نمیگذارند و مانع هستند.

تورا صدا میزند و کمک میخواهد. دستانمدراز میشوند و بسوی تو می آیند تا دستانت را در دست بگیرند. ناگهان نیرویی در دلم ایجاد میشود و میلههای قفس را میشکند و رها میشم.

اکنون همانند پرنده آزاد شده از قفسپرواز کنان بسویت مییم. دلم طاقتندارد  دلت را میخواهد.

به تو میرسم و دستانم در دستانت و تو را در آغوش میگیرم. دلم دلت را میخواهد  بایک بوسه بر لبانت دلم را به دلت میرسانم.

کنون همانند دو پرنده آزاد در آسمان سرزمین عاشقان در پروازیم و سرود دوستت دارم و عشق را سر میدهیم.

نیرویی من  تو را در کنار هم از دوباره قرار داد و هرگز جدایمان نمیکند.

آری  این نیرو عشق است  عشقی ابدی         آری این بود  عاقبت عشق من

حال من و افسانه در کنار هم خوابیده ایم  آرام آرام                   در قبرستانی  عاشقانه آرمیده ایم

دوست...

یک دوست معمولی هیچگاه نمی تواند گریه تو را ببیند.

یک دوست واقعی شانه هایش از گریه تو تر خواهد بود.

دوست معمولی اسم کوچک والدین تو را نمی داند.

عشق مادري

دخترك نزد مادرآمد و برگه اي به اوداد كه در آن چنين نوشته بود:

جمع كردن اسباب بازي هايم...................1000تومان

تميز كردن اتاقم..................................2000 تومان

مرتب كردن تختخوابم..........................1000 تومان

نگهداري از برادر كوچكترم....................500 تومان

چيدن ميزغذا......................................1000تومان

كمك براي گردگيري خانه.......................500 تومان

جمع كل...........................................6000 تومان

مادر برگه را با دقت خواند، سپس زيرآن نوشت:

نه ماه نگهداري از تودر بدنم....................مجاني

نگهداري از تو بعد از تولد......................مجاني

خواندن لالايي براي تو...........................مجاني

غذا دادن به تو......................................مجاني

پرستاري ازتودرزمان بيماري..................مجاني

بردن و آوردن تو از مدرسه.....................مجاني

و برگه را به دختر برگرداند.دختر برگه را خواند، كمي فكر كرد و زيرآن با مداد قرمز نوشت: تسويه شد

آرزو یعنی بهانه

بهانه یعنی ماندن

ماندن یعنی زندگی کردن

رندگی کردن یعنی دوست داشتن

دوست داشتن یعنی آرزو!!!!

امیدوارم روزی نرسه که مثل من بفهمید یک پرنده ای اسیر تو قفسید و اون روز هم نرسه وقتی بهتون بگن آزادین که آسمون با قفس براتون فرقی نداشته باشه!!!!!!....

دیگر ای دوست نخوان

           قصه در گوش من از بود و نبود

    که در این هستی امکان وجود

                          از برای همه بود

             زیر این گنبد ابی و کبود

                    لیک از بهر دل کوچک من ،

                           هیچ نبود ....

                                    هیچ نبود .....

چهار شمع به آهستگي مي سوختند،در آن محيط آرام صداي صحبت آنها به گوش مي رسيد

------------------------------------------------------------------

شمع اول گفت : من صلح و آرامش هستم،هيچ کسي نمي تواند شعلهَ مرا روشن نگه دارد من باور دارم که به زودي

مي ميرم.......سپس شعلهَ صلح و آرامش ضعيف شد تا به کلي خاموش شد

 ------------------------------------------------------------------

شمع دوم گفت:من ايمان واعتقاد هستم،ولي براي بيشتر آدم ها  ديگر چيز ضروري در زندگي نيستم پس دليلي وجود

ندارد که ديگرروشن بمانم.........سپس با وزش نسيم ملايمي ايمان نيز خاموش گشت

------------------------------------------------------------------

 شمع سوم با ناراحتي گفت:من عشق هستم ولي توانايي آن را ندارم که ديگر روشن بمانم،انسان ها من را در حاشيه

زندگي خود قرار داده اند و اهميت مرا درک نمي کنند،آنها حتي فراموش کرده اند که به نزديک ترين کسان خود عشق

بورزند..............طولي نکشيد که عشق نيز خاموش شد

------------------------------------------------------------------

ناگهان کودکي وارد اتاق شدو سه شمع خاموش را ديد،گفت:چرا شما خاموش شده ايد،همه انتظار دارند که شما تا

آخرين لحظه روشن بمانيد.........سپس شروع به گريه کرد...........پــــــــس

  ------------------------------------------------------------------

 شمع چهارم گفت:نگران نباش تا زماني که من وجود دارم ما مي توانيم بقيه شمع ها را دوباره روشن کنيم،مـن

امـــيد هستم

 ------------------------------------------------------------------

 با چشماني که از اشک و شوق مي درخشيد.....کودک شمع اميد را برداشت و بقيهَ شمع ها را روشن کرد 

 ------------------------------------------------------------------

 نور اميد هرگز نبايد از زندگي شما محو شود

 ------------------------------------------------------------------

 هر يک از ما در اين صورت مي توانيم اميد،ايمان،آرامش و عشق را در  خود

زنده نگه داريم

ای کاش من همان نقطه بودم که تو در تنهایت به آن می نگریستی

یا همان ماه که شب ها محرم اسرار توست

یا همان هوایی که درونت را پر می کند از زندگی

ای کاش من همان جنگلی بودم که تو در آن قدم می گذاشتی

ای کاش... هر چه بودم

ای کاش... با تو بودم

ای کاش...

چگونه بگویم دوستت دارم

چگونه بگویم تو امید زندگی من هستی

فقط می توانم بگویم دوستت دارم عزیز دلم

جلوی من قدم بر ندار،

شايد نتونم دنبالت بيام.

پشت سرم راه نرو،

شايد نتونم رهرو خوبی باشم.

کنارم راه بيا و دوستم باش.

دوستی يعنی يک روح در دو بدن

اگر تو خواستی قبل از من بميری

 بهم بگو که می خوای يه دوست رو هم همراه خودت ببری يا نه .

ثروت حقیقی یعنی انچه که هستی.... نه انچه که داری!!!

تو به من خنديدي
 و نمي دانستي
 من به چه دلهره از باغچه همسايه
 سيب را دزديم
 باغبان از پي من تند دويد
 سيب را دست تو ديد
 غضب آلوده به من كرد نگاه
سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك
 و تو رفتي و هنوز
 سالهاست كه در گوش من آرام آرام
 خش خش گام تو تكرار كنان
 مي دهد آزارم
 و من انديشه كنان غرق اين پندارم
 كه چرا
 خانه كوچك ما سيب نداشت

همیشه از این که چون خورشید پشت ابربودی و روشنایی عشقم.. ازاندک نور تو.. بوده خشنود بودم ، چشمانت را در چشمان خود نمی دیدم... امّا زمین تیره و تار در مقابل چشمانت آینه بود... و همواره انعکاس زیبایی آن ها را می نگریستم...
تو خورشید بودی و من آفتابگردان چشمان تو؛ تو نتوانستی از میان این همه آفتابگردان مرا بشناسی ، تو همه را از یک دریچه نگریستی ، آنان را که بود و نبودت برایشان تفاوتی نمی کرد و با هر سوسویی می گشتند با من یکی دانستی... با منی که فقط با دیدن روی تو سر از خاک بر می داشتم ...

 دروغ چيست: چهره حقيقت در پس يک نقاب

خونه خـــالی 

      خونه غمــــگین

              خونه ســـوت وکـــور بی تو

 رنگ خوشبختی عزیــزم        دیگه از من دور بــی تو

 مه گرفته کوچه ها رو       اما سایه تو پیـــداست

میشنوم صدای شـــب رو        میگه اون که رفته اینجــاست

 تـــو با شب رفتی و با شب       میـــای از دیار غـــربت

 توی قلـــب من میمونی      پر غــرورو پر نـــجابت

  حالا دســت من تنها      شعر دستـــاتو میخونه

 حس خوبه با تو بودن      تو رگــای من میمونه

از جلوي گل فروشي رد مي شدم.ديدم قشنگترين گلش نيست.نگرانت شدم.کجا بودي .............