در دیار پرندگان مهاجر تقاضای ماندن بیهوده بود و ما

غافل از سکون ماندن .ماندگاری پیشه کردیم.

 بودن جاری بود و ما ماندن برگزیدیم. دریغا چه زود

هنگامه هجرت رسید....

به آسمان دوباره نگاه مي كنم آبي نيست!غرق

درآبم اما تنگ من دريا نيست.

دل من بشكسته است ودلم تنگ تر از هر قفس

است.

ماهي تنگ بلورم,جاي من اينجا نيست.پس

اين فاصله ها  دور ز دريا خانه ام اينجا نيست.

همه روياي شبم غوطه درآبي درياست.خانه ام

دورترين روياهاست.

من دلم مي خواهد درهمين خواب بميرم.غرق

درآب شوم جان دهم ساده بميرم.من دراين تنگ بلور

من ز ديار دور من  در اين شهر غريب خسته از

ديدن هر ديدني ام به افق مي انديشم وبه آن لحضه

كه خورشيد مي مند آبي درياي مرا نقاشي.

ومن آري غرقه دررنگ طلايي غرق

در رويايم.

من دلم مي خواهد در همين خواب بميرم.

غرق درآب شوم....

جان دهم ساده بميرم....ماهي تنگ بلورم.

تو به من خندیدی و نمی دانستی
              من به چه دلهره از باغچه همسایه
                 سیب را دزدیدم.

باغبان از پی من تند دوید
                   سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

                    

همان درد است؟

زندگی شاید :
اکسیژن تف آلودیست
که به زور
توی یک بادکنک جا دادند
و به دست کودکی بازیگوش
لاجرم می ترکد !!!!

سرگردان وگمنام
همچون گمنام ترين سرباز اردوگاه زندگي
همچون قويي غريب ميان قوهها
کم نمو
کم رشد
جان سخت
همچون درخت هاي ولايت
نه نابغه اش مي نويسيم و نه استاد خطابش مي کنيم و نه به معجزة کلمات عنواني را به او نسبت مي دهيم .
به تعبير خود او کلاغي که تابلوي منظر ما را متعادل مي کند .
در بازيها در نوشته ها در هر جايي که او را ببينيد يا بشنويد احساس آرامش عجيبي مي کنيد .
از هر کجاي احساس که با او متقاطع شويد در لحظه هم سفر شما خواهد شد .
معجزة هنر به تعريف او تاثير است تخفيف يک غم يا تشديد يک شادي و به شوخي هاي خاص خود شما را از کنار محالها و ناممکن ها به هيچ بغضي عبور مي دهد

در سراسر جهان آنچه نرمتر است،

بر آنچه سخت تر است،

پیروز میشود.

الهی!

تو مارا ضعیف خواندی

از ضعیف چه آید جز خطا؟

و مارا جاهل خواندی!

و از جاهل چه آید جز جفا؟

و تو خداوندی کریم . لطیف!

از کریم و لطیف چه سزد؟

جز از کرم و وفا  وبخشیدن عطا.